Succesfully saved

Grad-Starčevo

Lokalitet istoimene kulture starijeg neolita centralnog Balkana nalazi se na obali Dunava, severozapadno od sela Starčeva kod Pančeva. Na ovom prostoru pronađene su dosta grube keramičke posude, ali i keramika s geometrijskim ornamentima, antropomorfne figure izrađene od pečene zemlje, kao i oruđa od kamena i kostiju. Datiranje nalaza nije sasvim pouzdano, ali se uzima da pokrivaju razdoblje 5500-5000 godina pre nove ere. Na ovom lokalitetu otkrivene su zemunice, prečnika 2-6 m, kružnog i elipsoidnog oblika, od kojih su dve sadržale peći. U samom naselju, među zemunicama je pronađeno nekoliko grobova, kao i brojni predmeti, kameno i koštano oružje i oruđe. Proučavanje specifične starčevačke keramike i njenih veza sa slikanom keramikom neolitskih kultura u Podunavlju, Grčkoj i Bliskom Istoku, omogućava otkrivanje pravaca kretanja prvih nosioca neolitskih kultura u našim oblastima.
Zbog izuzetnog značaja otkrivenih nalaza (naročito specifične keramike slikane belom, crnom i crvenom bojom), kultura starijeg neolita na prostoru centralnog Balkana dobila je ime Starčevačka kultura. Starčevačka kultura je u svojoj najmlađoj fazi, periodu starijeg neolita, bila paralelna sa vinčanskom kulturom. Ljudi ove kulture naseljavali su se na povišenim obalama reka, na padinama brežuljaka ili prirodnim uzvišenjima. Sve su staništa jamskog tipa, sastavljena od zemunica u obliku broja osam, a uz zemunice nalaze se ukopane ostave. Starčevačka kultura donosi početke stalnog naseljavanja stanovništva i stacionarne poljoprivrede (pšenica, ječam i proso), te uzgajanja stoke (ovce i koze te goveda), dok su lov i ribolov manje zastupljeni, premda su na području Vučedola iz razdoblja ove kulture nađene i udice načinjene od kostiju.
 
Arheološko nalazište Grad Starčevo 1993. godine upisano je u centralni registar zaštićenih kulturnih dobara Republike Srbije u kategoriji kulturnog dobra od izuzetnog značaja.