Sl. 1. Ostatci zemljane utvrde

U srednjovekovnoj Bodroškoj i Bačkoj županiji Đerđ Đerfi (Györffy György) na više lokacija identifikuje naselja sa imenom ili sa sufiksom Ker (Keer). Pleme Ker (Kér) pripadalo je vojničkom sloju i naseljavano je u vojnička naselja na strateškim lokacijama npr. na teritoriji današnje Subotice – četvrt Ker (1193. Qeer), ili u blizini županijske utvrde kao varjobađi – jobagioni (várjobbágyok – iobagiones castri) koji su bili stalni vojnici za potrebe župana, odnosno kralja. U srednjoj Bačkoj nalazilo se nekoliko takvih naselja. To su pre svega Haršanjker (1267. Horsan et Keer i 1297. Harsankér). Ono se nalazilo verovatno u blizini Rumenke (Piros). Druga dva su Đerđker (Györgyker – 1230. Gyurghkery) i Pinkoker (Pinkóker – Pinkoqueri). Ova dva naselja su ležala u dolini rečice Almaša (Crna Bara?) i imali su i crkvu, sudeći po jednom dokumentu (1317. g „circa vallem Almasweugh... Gyurghkery et Pynkokery cum eccl-is“). Posle tatarske najezde naselje je obnovljeno i objedinjeno. Raspadom klasičnog županijskog sistema ovi posedi su darivani pojedinim dostojnicima, plemićima. Npr. Haršanjker 1267. godine dodeljuje se Marku od Iriga (Iregi Mark, Marko Irišac), a Đerđker i Pinkoker kao nenaseljen sessio (posed)dobiva Deneš od Futaka (Futaki Dénes).

Sl. 2. Arheološka osnova crkve XII vek

Zaštitna iskopavanja na lokaciji Čarnok započeta su 1984. godine u organizaciji Vojvođanskog muzeja, a Đula Kiš (Kis Gyula) je krajem XIX veka istraživao keltsku zemljanu utvrdu. Iskopavanjima je konstatovan praistorijski horizont naselja, srednjovekovno naselje X-XV vek, zemljana utvrda i nekropola sa crkvom. Naselje se nalazilo na starom drumu za Kucuru. Put je verovatno antički-srednjovekovni i koristio se za transport žitarica suvozemnim, ali i vodenim putem. Naselje možemo poistovetiti sa srednjovekovnim Đerđkerom odnosno Pinkokerom (Gyurghkery et Pynkokery).
 
dr Zsombor Szabó